درجستجوی اسرار یا ر

روزی بر دل من همی کردم  گذار

که چرا باید بود پنهان اسرار  یا ر ؟

کیست محرم  کو بداند جملگی  رازها ؟

ازپس پرده برون  آرد   آوازها ؟

پس چرا یار در پرده وما  نامحرمیم ؟

و زگل رویش  ناید  بوئی به  شمیم ؟

ناگهان آمد  ندائی  از  درون

کای دل غافل چه دانی تو  کنون ؟

گر که نابینا نبیند گل اندر بوستا ن

باغبان تقصیر نباشد این  بدان

گرنبینی «سر حق » با چشم  سر

پرده های د یده را با تیغ ایمانت بدر

این جهان جمله  رخ یار وبس

قلب پاکان رمز اسرار است وبس

«سرحق»  در دفتر حق  آشکا ر

عاشقان بر  درگه هش آگه زیا ر

جملگی خواندند ورفتند درجامه ای

توچرا زین رهروان جامانده ای ؟

رهرو یاری وگم کردی یار را ؟

پس توبشنواز من این پندار را :

کبروخودخواهی وخودبینی جملگی پرده اند

هرکه داردباخود اینان این بدان که مرده اند

کبروخودخواهی نباشد از صفات یارسان

دورشو  زینان وخود به کوی« یاری »رسا ن

مهربانی ،عقل ودانش در امورو کار و بار

جمله هستند راه ورسم و منطق  «آئین یا ر»

ما ، زهفتادودو  دین  رفتیم  برون

تاکه گشتیم محرم یار، در درون

یارما ،را ، نی محتاج  بندگیست

این زیارت این عبادت، بهرکیست؟

یاردر کل جهان است و  نی در قفس

گر توبا یار باشی، هست در هرنفس

زانکه او مارا داد از ذات خویش

بهره ای بردیم ازآن ما کم و بیش

هرکس آگه گشت ازین ذ ره وذات

بخشی از« یار »گشت  اندر کائنات

هرکه آگه نشداز از ذره وذات

زندگانیش بود ،همچون   مما ت

زانکه دریاری یاربودن در« عمل» است

یار ، بی کردار ،درختی بی ثمراست

کشتی دل را به دریای حق سپا ر

تا که از مرداب دل  گردی رستگار

خود حجابی،  ونبینی یار را

از درون خود بجوی  اسرار را

گر  که خواهی راه ورسم« یار»در روزگا ر

جزمحبت در دل خویش، بذری  مکا ر

مر که نشنیدی  ز«شمس »  چون می شود؟

«کز محبت خارها گل می شود؟»

پس چراغافل زمهری ودوستی ؟

دل رها کن تا که  اندازد پوستی

جامه ی نیکی برتن دل ها فکن

این بتان خودپرستی را در خودشکن

بت درون است ودل را ویران می کند

غمزده غمگین خاروپریشان می کند

گه تورا فرمان به خشم وگه به غم

گه به وادی جفا و گه   صحرا و  یم

گه به این سو ،گه به آن سو ،بی هد ف

گوهراند ردل،پنهان است همچون صد ف

گه صدف در عمق دریا ، گه در خروش

بهر آزادی خود ،برقعر این دریا بکوش

دل که باید همچودریا پاک وزیبا وعمیق

تا گوهر پرورده گردد،اندرآن همچو عقیق

کینه وبغض وعداوت جمله خصم قاتلند

دل ازاین «سه » توبیالای که بذر بی حاصلند

«راستی  وپاکی  ونیستی  و ردا »

جملگی هستند اسرار « پیر » ما

دین یاری ای دلا نباشد  بندگی

حرف یاری هست رمزو کلید  زندگی

اینک ،«گوران » دل به آب دیده شوی

تاکه گردی محرم اسرار وباز آئی به کوی

من دراین غربت و تنهایی این   دیار

باشدامیدم به سلطان و  داوود  کوسوار

اول وآخر ،همه  یار است و  یار

من به الطاف و وفایش آگه وامیدوار 

      (سیدفریدون گهواره ای < گوران >

 بیستم نوامبردوهزارونه بیست ونهم آبان 1388 )