کلامگه‌ل دوره كما كنان | ئه‌ده‌ب و هۆنه‌ر | لاپه‌ڕه‌ی سه‌ره‌کی

کلامگه‌ل دوره كما كنان

image
سلطان مرمو :
ياوران او كش
يره رو بلان ياوران او كش 
وروي صدق دل ياران دل وش
بكنان كما پري يسپه رش
وصدق و يقين
بكنان كما و صدق و يقين
نكران خطا پي نفس پر كين
باوران و جا اركان ورين
هفتادو دو پير
هفتوان چني هفتادو دو پير
بلو نه كوه سار تا بيو نخجير
بكنان كماي خيلي دلپزير

مير مرمو :
تا بلمي او كش
يك يك وريزن تا بليمي او كش
كما بكنان پري اسپه رش
تا گاو يار پيمان بدن بش

سيد محمد مرمو :
يك يك حاضريم
يا شاي صاحب سّر يكيك حاضريم
اميدن نخجير بكياني پريم
چمه راي نخجير رمز وايريم

بنيامي مرمو :
گرد لوان او كش
هفت چني هفتاد گرد لوان او كش
بردن چه نيشان ميردان سروش
دال دالاهو منيشو او لش

داود مرمو:
و خونو خور
و گوشت بدن و خونو خور
مدن ستيزه نفس ستكگر
مورون مردار بد نه بد بدتر

بنيامين مرمو :
او كما كنان
چه ايمه پيقامي و كما كنان
وخطا نخجير حرام نكران

پادشا مرمو:
ميون و دوان
نه گردي وحشي ميو او دوان
به پرسون ليشان ميون او زوان
هر كام رخصت دان بكران بي گيان
هر دو سواهن
حلال و حرام جمله سواهن
هر كس حرام ورد كردش به پاهن
هر كس حلال ورد نازش رواهن
بكران قربان
تا واير آما بكران قربان
و امرم يكيك ميون او زوان
اوّلين حرام دوّم ناز روان

بنيامين مرمو:
جنس وايرن
دو بار ميون جمس وايرن
شرمه نكران چنش بوران
هر كس واير وارد ذات پيش مدران

داود مرمو :
ذات نه وايرن
و روژ ازل ذات نه وايرن
گاو يارين پي دين دايرن
مايه نور ذات اوّل آخرن

پر موسي مرمو:
بي و گنجه گاو
ذات ناز روا بي و گنجه گاو
اوسا نه ساج نار بريان و بي تاو
و امر خواجام ميو او جواو

رمز بار مرمو :
اوّل بار او كش
گاو ديره ميو اوّل بار او كش
او وقت بي و درمان و درد شيخ رش
دال مردار خوار مپيچون ولش
نخجير ياره
نخجير پادشام نخجير ياره
هر كس ناپاكن خاكش چه خاره
نخجيري دارون گوشتش مرداره

مصطفا مرمو:
نخجير ياره
گاو بنيامين نخجير ياره
دوم بار ميو ذاتش هزاره
قسمش پي هفتن رجاش پي ياره

سيد محمد مرمو :
وقت نخجيرن
هفت و هفتاد دو وقت نخجيرن
نه سر كلاوان حكم و دس ميرن
هر چه گير آما وقت تقديرن

مير مرمو:
ها نخجير آما
ميردان بيد يوه ها نخجير آما
يقين حواله امر خواجاما
بگيران دورش ويل نبو راما

پير مكائيل مرمو:
تنگز هات او كش
اينه بوينن تنگز هات او كش
بنيامين ايد گاو برد پري شيخ رش
اينه ني دمدا و ايمه بين بش
تنگز آما و زوان من مكن شكار
گاو ياري نيه نم من مكن شكار
رخصت بدن پيم بلو نه كوهسار
بگيلين پري گاو زرده يار

سيد ابولوفا مرمو :
خوف گيانشن
هر ايده نخجير خوف گيانشن
كوفت و آتشك يه درمانشن
گرديش درمانن يه فرمانشن
تنگز واتي ايدمن فرمان
گاو وايره نان ايدمن فرمان
بنيامين قصذم كرد و او دوران
پري شيخ رش برد كرديم و درمان
پري امتحان
پادشام كياستن پري امتحان
پي درد حرام من بيمن درمان
گوشتم حرامن ايدمن فرمان

شيخ شابدين مرمو :
خوف گيانشن
مدن آمانش خوف گيانشن
اينه وايرن ايدن سامانش
پارشام كياستن پي غلاما نش

پادشاه مرمو :
قصد حرام كرد
غلامان نو كش قصد حرام كرد
و وينه كركس مردارشان ورد
و پاكي راسي راهشان طي نكرد
بنيام پر نور
بله نه كوهسار بنيام پر نور
گروي حرام خوار نيان او حضور
دالان كوران دوبين ذين كور
واو مايلني
باچه و پيشان واو مايلني
گرصد نه روي ارض گرد .كيلني
خطاطان كردن يكسر ويلني

بنيامين مرمو:
پادشا عز كياست
هفت و هفتاو دو پادشام خواست
و او مايلني
بارگه چيني واو مايلني
ارصد نه روي ارض گرد وكيلني
ارماي شامن كوران ويلني
سيد محمد مرمو:
بلمي او حضور
يكتان گرد بيان بلمي او حضور
كش كوهساران گيليام و ضرور
وايرمان وردن ندارو قصور

مير مرمو:
چطور كشتش كرد
يا شاه بنيامين چطور كشتش كرد
و كاني شفا لاشه تنگز برد
شيخ رش چا وخته پري درمان ورد

سير ابوالوفا مرمو:
برد پري شيخ رش
بنيام گاو ويش برد پري شيخ رش
ايمه او گاوه وردنمان و كش
ايسه مرمو كركس نيشت او لش

پادشاه مرمو:
بقرن بقر
گاو بنيامين بقرن بقر
گاو بنيامين مار خورن مار خور
نيشانه دارو او نه فرق سر
واير نه گوهر
اول قربا نن واير نه گوهر
هم و بياي ساج هم و پرديور
سرش قربانن و گردي مظهر

بنيامين مرمو:
ذاتش نه كلن
گاو ويرن ذاتش نه كلن
ذاتش احمدن نازش چو لن
هنش نيشانه شاخش پل پلن

داود مرمو:
نازش عادلن
جول شندروي نازش عادلن
نور ناز روا قديم كاملن
واير گوزنن شاخش چل چلن

پيرموسي مرمو:
سر وشن شيدا
نه ازل واير سروشن شيدا
وشاخش سالي شاخه مو پيدا
و هفتن شاخش هفت چل مو جدا

رمز بار مرمو :
سجدش بكران
واير باوران سجد ش بكران
تا رزم واير منيرو او خوان
ذات مدي و جم و رسم اركان

مصطفامرمو:
نه ساي ساج نار
پادشام كرم كرد نه ساي ساج نار
پير دسه ور و شرط دا قرار
نكته شرطش گرد و خاوند كار
واير بي قربان نراي صحبكار
سوا بي و هم بي عيب و عيب دار

روچيار مرمو:
و فرمان يار
احمد بي واير و فرمان يار
چوار بار چه سر كردشان حاشار
هر چوار راي جوزن و شرطو اقرار

احمد مرمو:
ويم كرد و قربان
اي ناچه و نويچه و شرط اقرار
اسمش موجود بي صاحب بّرو بار
پري غلامان چا نا دا قرار
هفتيم ويك ذات
شاه ايجاد كرد هفتيم و يك ذات
هفت صفات يكذات هفت ذات يك صفات
نين تفاوت او حياتو ممات

داود مرمو:
رمز بار بي خادم
نه ساي ساج نار رمز بار بي خادم
هم احمد و خوان هم احمد و جم
هم آحمد بش كرد هم احمد خادم

پير موسي مرمو :
ياران واقرار
بزانان دستور ازل و اقرار
احمد بش ندا و دو رنگ خار
خاران نو دمدا بين شرمسار

رمزبار مرمو :
پادشام دعاش دا
تكبيرش وانام پارشام دعاش دا
و دعاي دوم بنيام كرد رجا
پادشام رخصت دا ياران كرد خورا

مصطفا مرمو:
ياران وي دستور
اقرار قربان ياران وي دستور
تا وقتي پاشام چه دانه پر نور
ذاتش و آحمد مكرو ظهور

پادشاه مرمو :
فرمان و سر
هر كس نورو فرمانم و سر
ماوريش و سر بد نه بد بد تر
مكريش داخل خار بد اختر
نه بناي چين
ازازيل عزيز بي نه بناي چين
امرم كرد سجدش بكرو يقين
نورد فرمانم ويش كرد و لعين
پي چين كردم گيان
وجبرا روحش پي چين كردم گيان
دانه معرفت ونش دام نيشان
چا وقت ليش نورد پيش واتم شيطان
اقرار كرد واتش وردنش خطان
اگر بوروم ويل بوم و جهان
بايد بمانوم نه توي جاودان
آخر بي رخصت وردش و جنان
و بي اجازه دانه گندم ورد
دانه معرفت داخل وراي زرد
دانه معرفت بي فرمانش ورد
در چي و بقا كيشا آه سرد
تا كه توش كرد گريوا بيشو
رد نكي فرمان داناي بي دهو
ماچينم پيشدا ليش كردم قبول
تا نوع بشر ليش كردم حصول
چند مدت روحش او طور دل ملول
چند فرمان بران ونش بي نزول
دورانش طي كرد پر نه عرضو طول
تا نه مدينه كردمش و رسول
ويم بيم فرمانبر خذمت گذارش
شرف دام اصحاب خام اغيارش
چند و اصحابان ناپاك خارش
هر سه خليفه ناحق كردارش
مكردن كينه چني ذات پاك
كفرشان لوا و عرش افلاك
گروي ناپاكان بدكار شديد
بين و توابع يزيد پليد
حسين نازار كردشان شهيد
وهم مكردن عيد ديدان ديد
حسين امرمن بردن سرانسر
بخشنام ونش اي سرو او سر
تا نه پرديور نمانام مظهر
بي و دفتر دار موسي قلم زر
بنيام بي و پير داود و رهبر
خواجا صفتان كردم با خور
چند روز نا پاكان چني پيقمبر
نه روي پرديور كردنم او نسر
شيخ رش نا پاك بد بد منظر
ساخته سياه خاك شمر بد اختر
حسين احمدن هم مير اسكندر
بي خطاي خامي چا نا برّيش سر
شرمندش كردم رانامش او در
گيرش دام نو دردوگرد حرام تر
رورش بي و پول ياران چي و در
قهرم كرد خروش چون درياي بي در
ريشه جرگمن احمد سرور
پوكه مواچي طوباي كوي بيور
ويم كان مكان او خون جگر
ويم قله الس او دانه گوهر
بعد شيخ رش لالاو بنيام بي گرد
اينه هفت سا لن گيرودم وي درد
بنيام رجاش كرد پير دسه ور
وات يا شاه و ناز طوباي كوي بيور
رو كردن و من شمر بد اختر
ني قواو ني درد نجاتش بدر
ويت مختارني و روژ محشر
ويل و سر گردات و جامه بشر
چند جامه حيوان بدرو نه سر
نه چاله سياه سرنگونش كر
ارم كرد حرام نه گرد حرام تر
بدن پي درمان سياه خاك شر
ويش سياه خاكن درمانش حرام
وردش هم حرام خار خيال خام
وراز مردار پريش كن نخجير
او درمانشن نه راي رجاي پير
تمامن اقرار داتان چو خاكه
وراز پي درمان درد نا پاكه
ني دم پري چيش كردين خيا نت
كردين خيانت وراي ديانت

سيد محمد مرمو :
پادشاي كرمدار
ستاره سّر پوش پادشاي كرمدار
نه روي منبر بيم و پيقمبر خار
حرام الخنزيل مكردم تكرار
ايسه نافرمان شام كردن رفتار
بوخشم و ناز طوباي يرّو بار
مكر نا اميد ايميش چي دينه
وي ديدار جم يار رنگينه

سلطان مرمو:
طوباي سبز صاف
بگيران دامان طوباي سبز صاف
يارزرده بام بي لاف و گذاف
نازش رواهن نه حوض سرتاف

سيد محمد مرمو :
ناز رواي راي يار
حسين نازار ناز رواي راي يار
سرداده اخلاص طوباي سايه دار
رجا كر و لاي پادشاي كرمدار
نكرو خارج ايميش چي اقرار
يار زرده بام صاحب اختيار

سيد ابوالوفا مرمو:
يار گناه بخش
ناز رواي سلطان يار گناه بخش
ايرج يحيي چني سياوخش
خسرو لعل پوش اصقر سرخوش
كركس بينمي نيشتنمي او لش
رجا كر و شاه گناهمان بوخش

مير مرمو:
احمد نازار
يارگاري شاه احمد نازار
مكريم توبه نوريم مردار
رجا كر پريم و لاي صاحبكار

پير ميكائيل مرمو:
دايم و راي تو
حسين نازار سر دايم و راي تو
نه روي كربلا هر هفتادو دو
رجا كر و لاي شهنشاي شاهو

پير رستم مرمو:
سر دايم و اقرار
احمد نراي تو سر دايم و اقرار
نه روي كربلا دعواي حرب كار
ني دم رجا كر تو نه قاپي يار

سيد محمد مرمو:
احمد نكرده
خطام چني تو احمد نكرده
چه روي مدينه چا نقشو نرده
رنج بردم پريت كردم پرورده
ني دم وي دستور خطامان كرده
امر پادشامان و جا ناورده
حكم خطامان و توش سپرده
ياران منتظر زلال زرده

شيخ شابدين مرمو:
احمد و راي يار
رجا كر و شاه احمد وراي يار
وشرط بنيام و كرده رمزبار
بوازو شفاي گردين گناه كار

احمد مرمو :
ياوران لاله
پي چيش مكرين وي طوره لاله
پيرموسي كردن ثبت و قواله
هر كس حرام وارد رنجش بطاله

سيد محمد مرمو:
مبو ويرده
احمد و نادان مبو ويرده
چه نا بينايي خطامان كرده
بوخشمان و ناز پيره رنج برده

احد مرمو :
مكري رجا
و حضور شاه مكري رجا
گناه بخش ويشن عازيز يكتا
بي امري نكن هني بعدها
مردار مفرين
هر كس بورو مردار مفرين
سوگندم و شرط حقيقت آيين
و راگه اقرار خارجن و دين
اگر و ناكام
ياراني نادان يا تنگي ناكام
هر كس داخل بو و لقمه حرام
جوزش بطالن او نه لاي بنيام
هركس تنگز ورد
بعداً و نوعي هر كس تنگز ورد
كوفت آتشك گروي حرام ورد
شايد بوخشو بنيام بي گرد
دوباره و نو
او هم و شرطي دوباره و نو
و لاله و شفا ميردان آرو
بكرو خذمت ذسرش بسپارو

احمد مرمو:
يا شاي هشت بهشت
ستاره غفور يا شاي هشت بهشت
و ناز او پاكي وستي او كوي نشت
ملالون ونم ني دم كر گذشت

سلطان مرمو :
حمد عا لين
نازت رواهن ناز عا لين
يادگاري ويمن ونم حالين
رجاش مكري يه پيرالين

احمد مرمو :
مكريش رجا
اقراريم بستن مكريش رجا
عز اقرار ويم ماوري و جا
و ميل ويتن يكتاي بي همتا

سلطان مرمو :
رجات قبولن
احمد نه ازل رجات قبولن
ارانت ايمان شرط اصولن
شرط تو بخشاي گناي رسولن
نكران خطا
وشرطي هني نكران خطا
ويرده گذشت هني چي دما
اركان ياري باوران وجا
گروي سياه خاك
شرطشان خطان گروي سياه خاك
مه وردن مردار و حرام نا پاك
نه تعليم شرط ندارون ادراك
شفاي گناهكار
ها و دست تو شفاي گناه كار
احمد و بنيام پري راي اقرار
راسان سر افراز دورنگ گرفتار

آول و آخر يار

ارسالی. مجید کرندی له نروژ
  • email ناردنی هه‌واڵ به‌ ئیمێل
  • print چاپكردنی هه‌واڵ
  • Plain text ته‌نها به تێکست
قيم هذا المقال
0