نقدی بر مقاله « موضع یاریکورد در قبال جنبش سبز»

دوستان عزیز،  یاران گرامی یاریکورد  باسلامی گرم  همانطور که  قبلا گفته ام ، اینجانب کلیه مقالات ونوشته های سایت های یارسانی وغیریارسانی را با نگاه واقع بینانه وبدور ازاختلافات درون گروهی ویا مناقشات  شخصی ودرونی جریانات، مطالعه می کنم، واگرهم آنها را مورد انتقاد قرار دهم ونقدی برمقالات یانوشته هایشان بنویسم ، مطمئنا روابط شخصی ودوستیم  در محتوای نوشته هایم د خیل نبوده و نخواهد بود وهمواره سعی کرده وخواهم کرد که محترمانه ودر چارچوب اخلاق اجتماعی و ژورنالیستی وبادر نظر گرفتن عرف معمول ورایج ، با واقع بینی و بسیارروشن وواضح انتقاد خویش را ،مستدل ومستند و بی پرده به طور خصوصی ،به ایمیل جریان مربوطه ارسال نمایم وهمیشه نیز ،  انتشار یا عدم انتشار نامه وایمیل ها را در سایت ها ، به مخاطب واگذار نمایم ودر این مورد نیزشما مختا ر ید که مطلب را در سایت قرار بدهید یا ندهید.

همکنون نیز اینجانب در راستای نظرات و اعتقادات شخصی خود ،و فارغ از همه مناقشات ، ومشکلات فی مابین تشکل های یارسانی ، تصمیم گرفتم که انتقادات خود را در قالب این نامه برایتان ارسال نمایم ، هر چند که  هیچگاه توفیق دریافت جواب نامه های قبلی وسئوالات مطروحه خود را نداشته ام ، اما دوست دارم با خوشبینی ، انتشار  مقاله جدید تان ، را آغازی برای پاسخگویی به ابهامات وسئوالات مخاطبین تلقی نمایم جای امیدواریست که بتوانیم بگوییم  « یاریکورد » به عنوان یک تشکل یارسانی ، از همکنون تصمیم خود را به رعایت اصول دمکراسی واحترام به آراء ونظرات مخاطبین،فارغ از  موافق ومخالف بودن ، گرفته است واین نکته بسیار مهم وقابل ستایشی است وامیدوارم ادامه یابد.

 نقد مقاله را به اختصار در چند بند خدمتتان عرض می نمایم :

1. ابتدا باید گفت که  به نسبت حجم موضوع مهمی همچون « مبارزات مردمی در غالب جنبش سبز» مقاله  بسیار کوتاه ومختصر نوشته شد ه است.

2. این مقاله تقریبا با تأخیر قابل ملاحظه ارائه گردید ( 9 ماه پس مبارزات جنبش سبز). در حالیکه یک جریان سیاسی ، اولا براساس تجارب مبارزاتی اعضا ء خود ، هیچگاه غافل گیر وسردرگم نمی شود وبلافاصله پس از یک رویداد سیاسی اجتماعی ، سریعا موضوع را  تحلیل  وبررسی نموده ومنطبق بر راقعیت های موجود جامعه ، اعلام موضع می نماید، ودر حاشیه تحلیل اوضاع ، وظیفه اعضا وهواداران را در زمینه مشارکت یا عدم مشارکت ، در چارچوب اساسنامه وبرنامه های استراتژیک وتاکتیک های تشکیلاتی مشخص می نماید، تا آنان نیز تکلیف خود را در این مورد بدانند ومنفعلانه برخورد ننمایند که به عنوان مثال آیا  در اعتراضات داخل یا خارج از کشور شرکت بنمایند یا ننمایند ؟ هر چند که هنوز هم این موضوع برای هواداران شما مشخص نشده است.

3.درقسمتی از مقاله گفته اید: «بنظرمیرسد جنبش سبز ظرفیت بیش ازاین را برای همراهی وهمگامی وهدایت این حرکت مردمی را نمیتواند داشته باشد ».

 فرض را براین می گذاریم که شما کاملا درست می گویید نه جنبش سبز ونه رهبرانش ظرفیت های لازم را ندارند، پس باید با این جنبش چکار کرد؟ بالاخره باید همراه مردم در اعتراضات خیابانی شرکت جست یا نه؟ کدامیک از اپوزسیون قدرتمند خارج از کشور توان به راه انداختن ولو یک اعتصاب کوچک را دارد؟ کدام اپوزسیون دارای پایگاه مردمی است که بتواند هژمونی ورادیکالیزه کردن مبارزات و اعتراضات  را در دست بگیرد؟ وهمه ی خواسته های خلق های ایران از جمله «ملت کرد» را محقق سازد؟

4.این مقاله پیش  از آن که اعلام مواضع « تشکل سیاسی یاریکورد» در باره جنبش سبز باشد ، انتقاد کلی وغیر مشخص از مواضع اپوزسیون  می باشد ،در این مورد نیز فرض را براین می گذاریم که شما کاملا درست می گویید و سیاست ها ومواضع همه ی  اپوزسیون خارج از کشور کاملا اشتباه وغلط بوده وهست وبدون هیچ راهکار ، برنامه ،پیشنهاد وطرحی ،دراعتراضات خارج ازکشور شرکت کرده اند وفقط می خواهند بهره برداری سیاسی کنند،  اما موضع وطرح وبرنامه تاکتیک های مبارزاتی شما چیست؟ حافظه اینجانب مرا یاری نمی دهد تا بتوانم اعلام مواضع وسیاست های کلی وجزیی شما را در زمینه چگونگی راهکارهای سرنگونی رژیم وجایگزین آن و مسئله کردستان ، بیاد بیاورم وبسیار خوشحال خواهم شد اگر این حقیر را از جهل به این موضوع رهاسازید.

5.در قسمتی دیگر چنین نوشته اید : «یاریکورد براین باوراست، تنها شعارحقوق بشر سردادن کافی نیست . باید آنرا فهمید و بدان معتقد بود . یکی از اساسی ترین اصول اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق تعین سرنوشت است».

اولا در اینجا کلیه ی اپوزسیون را بدون هیچ دلیل مشخص وبدون بررسی مدون ،مستند ومستدل ، متهم به نفهمیدن وعدم درک حقوق بشر نموده اید که چنین برخوردی  کمی دور از اخلاق ژورنالیستی است ،دوما شما هنوز مواضع مشخص ، روشن وصریح خود را در باره حل موضوع «کرد ها ی ایران » وسایر مسائلی که در نامه قبلی به آن اشاره نمودم ، اعلام ننموده اید ، ومشخص نیست که آیا تحقق خواسته های « کرد ها ی ایران » را  در چارچوب یک نظام فدرالیسم  هماهنگ با حکومت مرکزی ،تصور می کنید یا در چارچوب « اتحاد چهار پارچه کردستان ایران ،عراق،ترکیه وسوریه» ؟؟

6. چرا فکرمی کنید شعار تمامیت ارضی مغایر با اعلامیه حقوق بشر است؟ مگر نمی توان  فدرالیسم  وتحقق خواست ملت کرد،بلوچ، ترک و......را در چارچوب تمامیت ارضی ایران داشت؟ آیا تجربه حکومت های فدرالیسم در کشورهای مختلف نمونه های آشکار این مدعا نیست؟  مثلا اگرهمه  اپوزسیون اعم از داخل وخارج از کشور ، کرد وغیر کرد ، یارسانی وغیر یارسانی روزی روزگا ری ، به این باور برسند و از انشعاب های مکرر ،تهمت وبرچسب زدن ، قهر کردن سیاسی  ، خصومت های شخصی وعشیره ای و.......خسته بشوند وتصمیم به اتحاد حول محور مبارزه با خصم مشترک (یعنی رژیم اسلامی ایران )بگیرند وهمدل وهمراه با اعتراضات مردمی ، رژیم را سرنگون کنند ، وبا تشکیل حکومت های فدرال ، کرد ، بلوچ، ترک و.......هماهنگ با حکومت مرکزی تهران در کلیه تصمیم گیر ی ها ی اقتصادی سیاسی اجتماعی سهیم شوند ،  با دمکراسی وحقوق بشرمغایرت  دارد؟

7. همانطور که در بالا گفته شد بهتربود که از کلی گویی خودداری می نمودید  و رودربایستی را هم کنار می گذاشتید وضمن اعلام مواضع خودتان ، به طور مشخص وصریح وبا ذکر نام از مواضع حزب یا سازمان های  مورد نظرتان انتقاد می کردید ،تا مخاطبین تان گیج ومبهوت نگردند. البته  مجموع انتقادات شما تقریبا متوجه چندین تشکل وجریان سیاسی از جمله « حزب دمکرات کردستان  ایران » می گردد ، زیرا این حزب هم از جنبش سبز دفاع کرده وهم تحقق خواسته های ملت کرد را در چارچوب ایران آزاد وآباد وبا دمکراسی وحکومت فدرال (البته همراه با حفظ تمامیت ارضی ایران) قبول دارد.

در پایان ضمن آرزوی موفقیت وسربلندی برای شما دوستان عزیزو گرامی یارسانی ، اینجانب به عنوان یک عضو بسیار حقیر جامعه یارسانی از شما خواهش دارم که حداقل اگرفعلا به هر دلیلی ، تصمیم به  اتحاد با سایر اپوزسیون یارسانی وغیر یارسانی ، کرد وغیر کرد ، در این شرایط را ندارید ، لااقل چنان موضعگیری نمایید که روابط دوستیان اگر بهتر نمی شود ،بدتر نشود. ما با عقاید وافکار گوناگون هم می توانیم دوستان خوبی برای یکدیگر باشیم ، تنوع افکار در کنار همکاری وهمفکری موجبات رشد وبالندگی خواهد شد ، خواهش می کنم دامنه « رویکرد وسیاست مثبت و تحسین برانگیز  یاریکورد » در زمینه حل مشکلات ومعضلات با موافقان ومخالفان فکری ،از راه دیالوگ وگفتگوی سازنده ، که با سخنان آقای منوچهر عزیزی در جلسات مختلف پالتاکی اخیر  آغاز شد ، را  گسترش دهید ، تا حداقل در صورت «عدم حصول اتحاد ویکی شدن»،     مردم  بدانند که  تشکل های یارسانی دوستانی هستند با تفکرات مختلف نه دشمنان قسم خورده با تضاد های آشتی ناپذیر.

بادرود وسپاس فراوان سید فریدون حسینی دوم مارس دوهزاروده02/03/2010